Να κρατάς χώρια τις δουλειές των πελατών

Τα γραφεία τρέχουν πολλούς λογαριασμούς ταυτόχρονα, συχνά στην ίδια κατηγορία, παραγόμενους από τους ίδιους ανθρώπους με τα ίδια εργαλεία. Αυτό δημιουργεί δύο κινδύνους που δεν έχουν σχέση με τη δημιουργική ποιότητα: τα πράγματα μπερδεύονται, και οι πελάτες αρχίζουν να μοιάζουν μεταξύ τους.

Και τα δύο είναι οργανωτικά προβλήματα, και τα δύο προλαμβάνονται φθηνά και διορθώνονται ακριβά.

Διαχώρισε στο ανώτερο επίπεδο, όχι με ονόματα αρχείων

Η δουλειά κάθε πελάτη πρέπει να ζει σε ξεχωριστούς χώρους — ξεχωριστούς φακέλους, ξεχωριστά έργα, ξεχωριστούς κοινόχρηστους δίσκους — και όχι σε μία δεξαμενή που ξεχωρίζει με ονοματοδοσία.

Οι συμβάσεις ονομασίας καταρρέουν υπό πίεση χρόνου. Η δομή όχι. Ένας νεότερος συνάδελφος που δουλεύει στις εφτά το απόγευμα θα βάλει ένα αρχείο στον φάκελο που είναι ήδη, όπως κι αν λέγεται.

Κάθε πελάτης θέλει δικό του οπτικό σύστημα

Το όφελος αποδοτικότητας από τους πολλούς λογαριασμούς είναι η κοινή διαδικασία. Ο κίνδυνος είναι η κοινή αισθητική.

Αν η ομάδα σου έχει αγαπημένο φόντο, αγαπημένη διάθεση φωτισμού και αγαπημένη περικοπή, τρεις πελάτες της ίδιας κατηγορίας θα καταλήξουν να δείχνουν ίδια μάρκα.

Όρισε ανά πελάτη, γραπτώς:

• Τις επιφάνειες και τα χρώματα φόντου του.
• Τη διάθεση φωτισμού του — φωτεινή και καθαρή, ζεστή, σκοτεινή.
• Τις γωνίες και τις περικοπές του.
• Το επίπεδο styling και τα βοηθητικά αντικείμενα.

Και κράτα το. Οι εικόνες ενός πελάτη πρέπει να αναγνωρίζονται ως δικές του πριν εμφανιστεί το λογότυπο.

Τεκμηρίωσε το σύστημα ώστε να επιβιώνει των αλλαγών προσωπικού

Οι ομάδες αλλάζουν, και ένα οπτικό σύστημα που υπάρχει μόνο στο κεφάλι ενός art director δεν επιβιώνει της αποχώρησής του.

Μια σελίδα οπτικής προδιαγραφής ανά πελάτη, με ενδεικτικές εικόνες, είναι το πιο χρήσιμο έγγραφο που μπορεί να συντηρεί ένα γραφείο. Κάνει γρήγορη την ένταξη νέων, κάνει συνεπή τη δουλειά των εξωτερικών συνεργατών, και προστατεύει τη σχέση με τον πελάτη όταν φεύγουν άνθρωποι.

Να είσαι σαφής για τα δικαιώματα

Οι φωτογραφίες προϊόντος που παράγονται για πελάτη συνήθως ανήκουν στον πελάτη, αλλά αυτό εξαρτάται από τη σύμβασή σου — και τα δείγματα, τα βοηθητικά αντικείμενα και το παραγόμενο υλικό μπορούν να το περιπλέξουν.

Καθόρισε από την αρχή: ποιος έχει τις εικόνες, αν μπορείς να τις χρησιμοποιήσεις στο δικό σου χαρτοφυλάκιο, αν μπορεί ο πελάτης να τις χρησιμοποιήσει πέρα από την καμπάνια, και τι γίνεται στο τέλος της σχέσης.

Η άβολη συζήτηση είναι πολύ φθηνότερη στην αρχή.

Παράδωσε σωστά στο τέλος

Οι σχέσεις τελειώνουν. Μια καθαρή παράδοση — οργανωμένοι φάκελοι, πρωτότυπα σε πλήρη ανάλυση, η οπτική προδιαγραφή, ένα σημείωμα για το πώς παρήχθησαν οι εικόνες — είναι επαγγελματική, και μένει.

Ο πελάτης που παραλαμβάνει άχρηστο αρχείο το λέει σε κόσμο. Ο πελάτης που παραλαμβάνει καθαρό σε προτείνει.

Μη μπερδεύεις τα δείγματα

Φυσικά, κράτα τα δείγματα των πελατών χωριστά και σημειωμένα. Ένα προϊόν φωτογραφημένο μπροστά στο φόντο λάθος πελάτη είναι ντροπιαστικό· προϊόντα δύο πελατών στο ίδιο κάδρο είναι πραγματικό πρόβλημα.

Ακούγεται προφανές και συμβαίνει τακτικά σε φορτωμένες μέρες λήψεων.

Πού βοηθούν τα σκηνικά ανά πελάτη

Αν η διαδικασία παραγωγής σου βασίζεται σε σταθερά σκηνικά αντί για φυσικά στησίματα, όρισε ένα σύνολο σκηνικών ανά πελάτη και ονόμασέ τα με το όνομά του.

Έτσι ο διαχωρισμός γίνεται δομικός αντί για θέμα πειθαρχίας: οι εικόνες του πελάτη παράγονται μέσα από τα σκηνικά του πελάτη, και δεν υπάρχει περίπτωση να εμφανιστεί λάθος φόντο, γιατί το λάθος φόντο δεν υπάρχει σε εκείνο το έργο.

Κάνει επίσης αυτόματη τη συνέπεια στον χρόνο και ανεξάρτητα από το ποιος κάνει τη δουλειά — που είναι ακριβώς αυτό που δυσκολεύει περισσότερο ένα γραφείο με πολλούς λογαριασμούς.