Γιατί οι φωτογραφίες των πιάτων σου βγαίνουν πορτοκαλί

Συχνό παράπονο για τις φωτογραφίες εστιατορίου είναι ότι το φαγητό δείχνει λάθος με τρόπο που κανείς δεν κατονομάζει. Το πιάτο ήταν σωστό, το σερβίρισμα καλό, και η φωτογραφία δείχνει μπαγιάτικη.

Η αιτία είναι σχεδόν πάντα η θερμοκρασία χρώματος, και η διόρθωση παίρνει λιγότερο από ένα λεπτό μόλις καταλάβεις τι κοιτάς.

Οι κουζίνες φωτίζονται από πολλά διαφορετικά χρώματα ταυτόχρονα

Μια τυπική κουζίνα έχει λάμπες φθορίου στην οροφή, που είναι πράσινες και ψυχρές. Έχει λάμπες θέρμανσης στο πέρασμα, που είναι βαθιά πορτοκαλί. Μπορεί να έχει φως ημέρας από πόρτα ή παράθυρο, που είναι ουδέτερο ως γαλάζιο. Και μπορεί να έχει ταινίες LED άγνωστης θερμοκρασίας κάτω από τα ράφια.

Η αυτόματη ισορροπία λευκού της κάμερας προσπαθεί να βρει μία απάντηση για όλα, και προσγειώνεται κάπου λάθος. Το αποτέλεσμα είναι μια φωτογραφία όπου τα λευκά δεν είναι λευκά — και μόλις τα λευκά δεν είναι λευκά, τίποτα άλλο δεν δείχνει σωστό.

Οι λάμπες θέρμανσης είναι ο χειρότερος ένοχος

Η λάμπα πάνω από το πέρασμα υπάρχει για να κρατά ζεστό το φαγητό και παράγει εξαιρετικά πορτοκαλί φως. Ό,τι φωτογραφηθεί κάτω από αυτήν βγαίνει κεχριμπαρένιο, μαζί με το πιάτο, το γαρνίρισμα και το τραπεζομάντιλο.

Η αλλαγή με τη μεγαλύτερη επίδραση που μπορούν να κάνουν οι περισσότερες κουζίνες είναι να φωτογραφίζουν ένα βήμα μακριά από τη λάμπα θέρμανσης, σε σημείο φωτισμένο από κάτι άλλο.

Ρύθμισε χειροκίνητα την ισορροπία λευκού

Κάθε εφαρμογή κάμερας κινητού με επαγγελματική ή χειροκίνητη λειτουργία επιτρέπει ρύθμιση ισορροπίας λευκού σε κέλβιν, και οι περισσότερες κάμερες έχουν λίστα προεπιλογών.

Πρακτικά:

• Λάμπες φθορίου: περίπου 4000K, και περίμενε να διορθώσεις πράσινο.
• Ζεστό LED ή πυρακτώσεως: περίπου 2800–3200K.
• Φως ημέρας από πόρτα: περίπου 5500K.
• Συννεφιά: περίπου 6500K.

Ρύθμισέ το μία φορά για το σημείο φωτογράφισής σου και ξέχνα το. Το ζητούμενο του χειροκίνητου δεν είναι η τελειότητα· είναι η συνέπεια, ώστε όλες οι φωτογραφίες πιάτων σου να μοιράζονται ένα χρώμα αντί να έχει η καθεμιά το δικό της.

Χρησιμοποίησε ένα λευκό πιάτο ως αναφορά

Έχεις απεριόριστο απόθεμα ουδέτερων αναφορών: λευκή πορσελάνη.

Φωτογράφισε ένα πιάτο, κοίτα την πορσελάνη στην οθόνη, και ρώτα αν είναι λευκή. Αν είναι κρεμ, η φωτογραφία είναι πολύ ζεστή. Αν είναι γκριζογάλανη, πολύ ψυχρή. Ρύθμισε και ξανατράβα — είσαι ακόμα μέσα στα ενενήντα δευτερόλεπτα αν έχεις στήσει από πριν.

Είναι πιο αξιόπιστο από το να κρίνεις το φαγητό, γιατί ξέρεις τι χρώμα είναι το πιάτο και δεν έχεις σταθερή αναφορά για το πώς πρέπει να δείχνει μια σάλτσα.

Σβήσε τα φώτα οροφής αν γίνεται

Αν το σημείο φωτογράφισής σου επιτρέπει να σβήσεις τη λάμπα από πάνω, σβήσ᾿ τη. Μία ελεγχόμενη πηγή με γνωστό χρώμα νικά τρεις ανεξέλεγκτες κάθε φορά, και αφαιρεί την πράσινη απόχρωση που προσθέτει ο φθορισμός σε όλα — ιδίως στα πράσινα και στους τόνους δέρματος αν υπάρχουν χέρια στο κάδρο.

Τι κάνει μια απόχρωση σε συγκεκριμένα φαγητά

Κάποια πιάτα υποφέρουν περισσότερο από άλλα.

Πράσινες σαλάτες και μυρωδικά γίνονται γκριζοκίτρινα σε ζεστό φως και δείχνουν μαραμένα.

Κόκκινο κρέας γίνεται καφέ σε πράσινο φως και δείχνει παραψημένο.

Λευκό ψάρι, ρύζι και ζυμαρικά παίρνουν αμέσως κάθε απόχρωση, γιατί δεν έχουν δικό τους χρώμα να την κρύψουν.

Τηγανητά βρίσκονται ήδη στο πορτοκαλί εύρος, οπότε μια ζεστή απόχρωση τα σπρώχνει στο να δείχνουν λιπαρά.

Αν το μενού σου έχει πολλά από αυτά, η ακρίβεια χρώματος αξίζει τα δύο λεπτά.

Τι διορθώνει και τι δεν διορθώνει το ξαναστήσιμο

Το ξαναστήσιμο βάζει το πιάτο σου σε νέο σκηνικό με νέο φωτισμό, που λύνει το μεγαλύτερο μέρος ενός κακού περιβάλλοντος κουζίνας. Το πιάτο κρατά το σερβίρισμα, τη μερίδα και τα δικά του χρώματα όπως φωτογραφήθηκαν.

Αυτό που δεν θα κάνει είναι να επινοήσει χρωματική πληροφορία που καταστράφηκε στη λήψη. Βαθιά πορτοκαλί απόχρωση πάνω σε λευκό ρύζι εξαφανίζει τη διάκριση ρυζιού και σάλτσας, και τίποτα μετά δεν την ανακτά. Ρύθμισε την ισορροπία λευκού, έλεγξε ότι το πιάτο είναι λευκό, και μετά τράβα.